وقتی به کتابخانه می رویم، نباید چیزی بخوریم.

وقتی به کتابخانه می رویم، نباید چیزی بخوریم.

این تصویری است که  از یک کتابخانه در کتابی ارائه شده است. به کتابدار توجه کنید و نیز به دستور «ممنوع است». کتابدار در حال مهر زدن به یک کتاب است. عینکش را روی بینی اش لغزانده و از روی عینک مراقب پسرک است. او زن است. کمی انعطاف ناپذیر به نظر می رسد. آستین های بالازاده اش هم حاکی از نوعی سرسختی در او است. او در میزی بالاتر از پسرک قرار گرفته است تا به راحتی او را کنترل کند و بالای سر ش تابلوی «ممنوع است» نسب شده است که نشانگر منبع فرمان بودن اوست. لاغر و کشیده است و این کمی او را نامهربان میکند. 

منبع تصویر: به من چه! نوشته برایان موزس و ترجمه قاسم کریمی. کتابهای بنفشه صفحه 16.




نیچه، کتاب و خواندن

نیچه، کتاب و خواندن

... چشمانم سبب شد که دیگر به خواندن موشکافانه آثار آلمانی در باب زبانشناسی نپردازم و از «کتاب» رهایی یابم، سال ها دیگر هیچ نخواندم و این بزرگترین نیکی در حق خودم بود! آن پست ترین خویشتن مدفون و خموش در زیر بار دائمی اجبار به شنیدن سخن دیگران (این که همان مطالعه است!) آرام، شرمگین و با تردید از خواب برخواست و سرانجام دوباره لب به سخن گشود! هیچ گاه چون آن بیمارترین و دردناک ترین دوره ی زندگی خویش نیکبخت نبوده ام. ...


منبع: نیچه، فردریش- این است انسان: چگونه آن می شویم که هستیم. ترجمه سعید فیروزآبادی. تهران: جامی، 1384. صفحه 85.


مطالب مرتبط

جايگاه مطالعه در قمار عاشقانه