مطالعه مفيد و مطالعه‌گر

مطالعه مفيد و مطالعه‌گر
وقتي كسي از مطالعه مفيد صحبت مي‌كند نسبت خود با مطالعه‌گر را چگونه بيان مي‌كند؟

عموما رابطه موجود در مفهوم مطالعه مفيد به رابطه پزشك- بيمار مشابه است. رابطه پزشك نسبت به بيمار، پيرامون موضوع بيماري، رابطه آگاه- ناآگاه است. مورد تجويز دارو است.

معتقدين به مطالعه مفيد با استعاره «كتابدار به مثابه پزشك» و «كتاب به عنوان دارو» مفهوم مطالعه مفيد را توسعه مي‌دهند و از اين استعاره چنين كاركردي را استنباط مي‌كنند: همانطور كه بيمار خودسر و بدون مشورت دارويي را مصرف نمي‌كند و هر دارويي براي او مفيد نمي‌باشد، مطالعه‌گر نيز نمي‌تواند خودسر و بدون مشورت با متخصص اقدام به مطالعه كتاب كند. همانطور كه دارو مي‌تواند كشنده و نابودگر باشد كتاب نيز مي‌تواند چنين اثري را در روان شخص داشته باشد.
در چنين نتيجه‌گيري، فارغ از صحت و سقم آن رابطه تجويزگر مطالعه و مطالعه‌گر رابطه آگاه - ناآگاه است. تجويزگر مطالعه، دايره‌المعارفي است كه صلاح شخص و نيازهاي آينده او را بهتر و بيشتر از خودش درك مي‌كند.

خواندن عملي‌ست غير اجتماعي

خواندن عملي‌ست غير اجتماعي

reading is an anti-social act


خواندن عملي‌است كه عموما به تنهايي صورت مي‌گيرد، از اين روي زماني كه بدان اختصاص داده مي‌شود عملا زمانيست كه از تعاملات انساني جلوگيري مي‌كند. به اين دليل خواندن عملي غير اجتماعي anti social  به شمار مي‌آيد.


بحث مخالف:

- در ظاهر به نظر مي‌رسد كه در لحظه خواندن فرد با اطرافيان و خانواده نمي‌تواند تعامل انساني داشته باشد. اما خواندن در همان حال تعامل انساني بين نسلي بوجود مي‌آورد. خواندن تعامل‌هاي انساني را از در محدوده زمان و مكان مي‌گسترد و ما مي‌توانيم با يك تجربه انساني در زمان و مكاني متفاوت از آنچه كه هستيم تعامل برقرار كنيم.